Bizitzarekin taupadaka doan filmaketa

Gaur, filmaketak denok bizi izan dugun lehen soinu espazio horretara garamatza: amaren sabelera. Oinarrizko erritmoen unibertsoak inguratzen gaitu: borborka darion odolaren murmurioak, bihotzaren taupada irmoak, eusten gaituen eta bizia ematen digun arnasketa pausatuak.

Soinua gara hitza izan aurretik, bibrazioa kontzientzia izan aurretik. Filmaketa honetan, gure aurreko soinu memoria horretan murgiltzen gara, horren jakitun izan aurretik moldatzen gaituzten oihartzun horietan. Entzumena fintzen dugu esentziala hautemateko: existentziaren pultsua bere egoerarik puruenean.

Hemen, dena hasten den tokian, isiltasuna eta soinua taupada bera bezala elkartzen dira. Lehen harmonia horren bila gabiltza, non bizitzak oraindik ez duen bereizten entzuten dena eta isiltzen dena, dena baita musika.